Fenomen mydła syryjskiego Alep z Aleppo

Fenomen mydła syryjskiego Alep z Aleppo polega m.in. na metodzie jego produkcji, która sięga prawie 2000 lat! Niezmieniona długo i pieczoł

owicie pielęgnowana technika wyrobu rzemieślniczego stanowi o jego wartości i doskonałości.

Mydło suszy się nawet do 9 miesięcy, by dojrzało i stwardniało. Pod wpływem utleniania kolor zmienia się z ciemnej zieleni poprzez ochrę do piaskowej jasności. Pod powierzchnią pozostaje niezmieniony, zielony. 

Mydło Alep z powodzeniem można stosować zarówno do twarzy jak i do ciała, do prania, a nawet do mycia włosów (należy pamiętać, żeby po myciu zakwasić je wodą z sokiem z cytryny bądź octem jabłkowym, ewentualnie winnym). Polecane jest szczególnie dla skór suchych, tłustych, dotkniętymi takimi chorobami jak: łuszczyca, trądzik i wszelkiego rodzaju egzemy. 

Już od czasów biblijnych popularne było używanie mydła do codziennej toalety ciała. Podstawowymi surowcami w produkcji mydła były: dziewicza oliwa z oliwek, a także oleju z jagód wawrzynu, których sprawdzone działanie i lecznicze właściwości znane były od czasów starożytnych. Rytualno-religijne zastosowania dziewiczej oliwy znane są nam o wiele lepiej niż zastosowania owoców lauru. 

Prawdziwe mydło jest twarde, niekiedy lekko chropowate i z pewnością nie tak atrakcyjne jak to, co zwykle kupujemy łudząc się, że nie tylko nam nie zaszkodzi, ale spowolni proces starzenia się skóry. Mydło naturalne w najczystrzej postaci, powinno przede wszystkim - usuwać zanieczyszczenia, martwy naskórek, nadmiar sebum, cząsteczki brudu, nadmiar substancji wydzielanych przez skórę i mających tendencję do rozkładu pod wpływem flory bakteryjnej, zachowując jednocześnie warunek utrzymania równowagi hydrolipidowej i biologicznej skóry, będącej jednym z warunków zdrowia. Idealne mydło naturalne nie powoduje uszkodzeń, czy podrażnień skóry. 

Tak sformułowane warunki może już spełniać tzw. mydło marsylskie (woda, soda i oliwa z oliwek ). Jednakże, najlepszym przykładem jest mydło Alep (soda pozyskana z soli morskiej, oliwa z oliwek, woda, olej laurowy). To mydło powstało prawdopodobnie w Aleppo w Syrii, gdzie według wszelkich przesłanek wynaleziono sposób na wytwarzanie naturalnego wodorotlenku sodu przez oddziaływanie świeżym wapnem gaszonym na naturalną sodę (kaustyfikacja węglanu sodu) otrzymywaną w naturalny sposób ze słonych jezior sodowych albo z popiołów roślin solirodu zielnego (salicornia) porastającego zalewane okresowo słoną wodą obrzeża mórz. 

Według tradycji, to były wszystkie składniki (oczywiście poza naturalna sodą i wodą) potrzebne do produkcji mydła. I tutaj należy zaznaczyć to, co najważniejsze: "tradycyjny i rzemieślniczy sposób" wyrobu. Skoro owa "tradycja" utrzymuje się do dziś, to świadczy o jednym: ponadczasowości i prawdziwie leczniczym działaniu. 

W Aleppo do dziś mydło wyrabiane jest z naturalnych surowców tradycyjnymi metodami rzemieślniczymi. Mydła wyrabiane takimi sposobami mają niewątpliwą zaletę: etapy powstawania ujawnia się bez przeszkód potencjalnym użytkownikom takiego mydła. Sztukę nie stanowi to, co nieważne i drugorzędne, lecz to, co sobie od wieków w tajemnicy przekazują mistrzowie mydlarscy: proporcje i jakość używanych surowców, czas i temperatura podczas powstawania produktu końcowego. 

Wokół nas coraz więcej osób sięga po niepozorną brązową kosteczkę, a coraz mniej po kuszące kolorami i kształtami mydła, które najczęściej są jedynie detergentami. Wielu z nich pozbyło się uporczywych problemów skórnych, alergii, poprawiło kondycję skóry, a nawet wyleczyło wieloletnią łuszczycę skóry. To wszystko sprawia, że warto podzielić się tą wiedzą oraz doświadczeniem z innymi, warto powrócić do tego, co przez wieki pozostało niezmienione w swojej doskonałej istocie.